in de winter doe ik een beetje schuurwerk, denk na over het vorige jaar en verder wordt er opgeruimd. De bolletjes die slapen onder de grond in 't Langeveld zorgen voor de muzikale component.
Welcome to Exeter Cathedral, one of the great cathedrals of England, and one of the finest examples of Gothic architecture anywhere.
Iconic and beautiful as it is, the Cathedral is not a museum. Though we are stewards of a significant part of the heritage of Exeter, we are most importantly a living community of faith, working to ensure that everyone who walks through the doors is inspired, engaged and moved by their experience.
Helaas ben ik niet persoonlijk in de gelegenheid om Devon's Exeter te bezoeken maar onder 16 millioen Nederlanders zal er toch wel de mogelijkheid zijn om op deze vriendelijke uitnodiging in te gaan/
The palace where Jamshid held his cup The doe and the fox now rest and sup Bahram who hunted game non-stop Was hunted by death when his time was up.
source: okonlife/poems hierboven: een boekomslag bij poezie van Bahshar ibn Bur'd die oorspronkelijk uit Persia kwam maar zich vestigde eerst in Basra, later in Bagdad aan het hof van het Kalifaat - hij was blind en naar verluid lelijk maar zijn poezie waarover ik tot nu toe geen of weinig informatie gaf is prachtig, diepzinnig, vol liefdevolle beelden en naar verluid is deze ibn Bur'd de eerste van de moderne dichters in de Abassydische traditie// ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ hieronder een verhaal over de betekenis van het bovenstaande vers dat ontroerenderwijs werelden met elkaar kan verbinden Meaning:
The palace where Arthur sought the Grail Is the resting home of the weak and frail And the knight who challenged death on its trail On the ocean of death forward must sail Chasing the temporal is to no avail As soon as you go through death’s dark veil.
Fitzgerald:
They say the Lion and the Lizard keep The Courts where Jamshyd gloried and drank deep: And Bahram, that great Hunter--the Wild Ass Stamps o'er his Head, and he lies fast asleep.
om ff te stellen: ergens anders wonen ook mensen// ons land is altijd een gastvrij land gebleven, ook naar het buitenland!
// één ding is mij met zekerheid duidelijk geworden: de standpunten en uitspraken van zekere heer Wilders - men denke ook aan de dichter Oscar Wilde - zullen niet altijd de volledige instemming van het franse publiek oogsten - wat het de wedstrijd Feyenoord/Cambuur van hedenmiddag betreft: jullie kunnen in elk geval zelf nadenken, daar is maar weinig van bekend in de spiegologie....
// voor het overige is het een wetenswaardigheid dat dhr. jhr. de Buer Clement Michel, hoewel niet van ijdelheid in de wieg gesmoord, zichzelf ook een 'cheb' acht, hoe Cheb Clement in het Marokkaans heet is hem maar mondjesmaat bekend aan het worden//
Ik ben aan het proberen een gedicht van Abdullah ibn al-Mu'ttaz (861-908) te vertalen uit het engels - ik geef eerst de engelse vertaling:
RAINDROPS:
= The eyelids of the burdened cloud let fall cascades
of rain, and the parterred garden is spattered with drops.
You see the exact spot when each hits the hoed ground:
it's like silver coins which bounce, are snatched, yet leave
a mark. So often the rain slaps the cheek of the earth.
There are running streams and the garden newly
blossoms. =
Actually this qit'a (poem) is about love and Mu'tazz poetry is remarkable for its strong visual expression, his poetry is elegant and reflects the joy in the all around light which gives his world it's rich appearance/
the translation is a bit too much realistic and no doubt in the arabian language he wrote in the sound is more abundant. Mu'tazz was a member of the Abassid family and grandson of Harun al-Rashid, he became kaliph for a day and a night but then had to flight for his enemies which didn't have such fine understanding about his inborn feeling of justice and peace - his end I will not mention like the poet lives on in his words of beauty/
I give another translation in Dutch:
uit de ogen van de ingetogen wolken vallen komen watervallen
met regen, en over de aardse tuin spetteren de druppels.
Je ziet de plek waar iedere regendruppel de aangeharkte grond raakt:
het is alsof zilveren munten rinkelen, worden gevangen, en toch
een teken achterlaten. Zo dikwijls slaat de regen op de wang van de aarde.
Er zijn waterstromen en de tuin krijgt nieuwe bloesems.
bron: 'birds through a ceiling of alabaster'- boektitel uit Penguin Classics
de groeten van onze andere meneer Buur minas nm. Bashar ibn Bur'd/Clem Bur /
n.b. deze naam ibn Bur'd ontleen ik aan de dichter van die naam die schreef in de Abassidische traditie.
Dichters in die tijd (7e / 8e / 9e eeuw) waren meer een soort diplomaten aan het hof van de kalief/ ik voel mij daarmee verwant en een dergelijke dichtkunst wordt niet zoals in dit boerenfluitjeslandje betiteld als "verward" , integendeel, het hof van het Kalifaat kende een zeer verfijnde cultuur en wie aan de luister van het hof bijdroeg werd geëerd//ik wil dit verhaal tevens publiceren op 'gutenberglibrarian' waarvan de titel slaat op de boekhandelaar die in het boek van George Orwell '1984' samen met een paar anderen de enige was die aan Big Brother was ontkomen/
Tenslotte een muziektrack getiteld: Harun al-Rashid Peace Theme / over de dynamiek van de sa'la'am in de arabische wereld/ de westerse wereld moet wat wennen aan de andersoortige toonzetting maar persoonlijk vind ik het muziekstuk heel mooi/ probeer er de tijd voor te nemen - alleen wanneer we samen met dit soort dingen bezig zijn i.p.v. focussen op ongein zoals IS (onbereikbare ideogrammatica) komen we er goed vanaf - ik geloof ook dat er maar weinig mensen ter wereld te vinden zijn die inzicht hebben in het Kalifaat en haar wezenlijke historische betekenis en invloed/
*) deze tekst werd eerder gepubliceerd, hoewel niet volledig, op Facebook/clem
A story of clear daylight swept the nightly fears away this formal electroïde has the shape of the lay-down ruban bow/ supposibly the energetic eternal movement reveals us the secret of life\ that growing up and falling down again and then again growing are parts of one big movement that never comes to an end/ /the cheshire vow will bring this bow again in shape for going straight on giving strength to all and all will see we'll be preparing as so well in the palatine row of this so cherished borrough high ad what I plan now is for a next hunt to bring a success into this my show, and off we'll go into the readable partridge woods of mankind's gentle love let's say then we go first to church to bow and let us Michael row his boat ashore then after beer and breakfast and the knowledge preached for going in our minds not to forget the sanity that heals the holy heel and gives to Patroklos his veils when eight's in the hour we all go again to ride the stallions which do not count their easiest steps and then when we did leave the courtyard and passed the gate of life's obeity permit ourselves thus with one bow to each to whisper at the stallion's ears the ready flow by which we understand the road we go and have us chosen for our doing things as right as all do like anybody else, to chose for love any show of boyish snoozing noses and tilled intaglia cowardish breeds and then this knowing so him rushes to go handsfree below and up the trail of this so often waged melody and sing we then a song which sets our comrade's gown to give an'get once more the shore of Michael and take we then of such somehow the cheaper sleep he had that is him well forgotten such habit does speak in unspoken words the meaning of the watch and out it is with the 'how sleep did you?' and makes the bones more weaned than weak and just in time until the nine takes weapons on and keeps the holy chips of love forbidden in teaks and ticketing for all prevoyant stinchy pins the shout-outs for us to anyway and all this kind of phrases are to be praised for belonging to true answer's wisdoms. me just one question goes in frozen bows to retake knowledge follows my mind in going before the frog asks me to sacrifice in tinned shimmering to seal my being goodman and his togetherness with me is as much with his saying well meant that he is the goodnight's ferry as much it's silly as is sully to feel stuffed with kind sufy amusements and such sandman fruits, for his retard arrival to identity is no doubt a fascinating happening we seldom saw. to get us the moor did do his pledge also and him he says that so long all so kind to be allegiance for once more and then he'll chat the charming cherry for the cat. and even better will be more sweet the beehive doubts that he will eat saying he loves the trouts and what he adds is making the scene he loves to shout so much after he had tea and then he gives he merrily spots he knows he ought to go again for sure. so he awaits the spoilish shouts back to his guard and make one means his loins to take them up and after all this home sweet home comedy actions he moves straight out to where nobody meets, how taking a door open and then closed is always part of the festivity in a row to go and return as by binding vow, a fortnight this seems now to have been doing on, and me, I wonder what's about this tricky deeds that varied on and on the say and what culd bring the sweets of weeping. for saying goodbye he makes tight with he'll be to come too late for dinner and I shouldn't wait, the message means a seal for me and him to relate that to a carry-on groan in a bovary tone to ask now highly in devotion pointing to his votif candle gift in a silver shuffeled offer. life is an act enrolling in the mid of hell, and for me only stays this knowing, that if love wouldn't be a mighty power underneath the all sold out concert playing here I could scream without thinking, afterthoughts or shame: is there anybody home to tell me what's the head and what's the feet for vows with upright laying eights?
To make the poetry more lightly to consume we give herewith attached a fantasy without any intentional meaning behind accompanied with some full dramatic music tuned
ff niks leek beter dan dat heleboel dat in mijn kop aan't malen was maar een beetje zijn werk te laten doen - gelukkig weet ik dat de grijze raderen af en toe wat te malen moeten hebben om daarmee de was te doen en up to date te blijven functioneren want wat moet je als je op't masjien vertrouwt en de hele logistiek blijkt het opeens niet meer goed te doen? De meeste molenaars, die het molenmechaniek een tijdje willen laten draaien, willen ook weten wat er uitkomt als de zaak gedaan is die zij voor die tussentijdse controlebeurt hadden toegespits op een zakje graan, misschien wel op dat half pond graan waarmee ik het anjelierenschilderij dat in de bibliobus op 5 te hangen is gekomen dik betaald mag achten want de aankoopdatum van het werk in de stijl van deze zogeheten oorlogsimpressionisten is geweest ergens in februari van het jaar onzes Heren 1944.
De bekentenis die ik in verband met e.e.a., zo heet dat: een en ander, de lezers voor wil houden is, dat de heer de Buer jonkman in zijn clementie met de levenden van zijn tijd die het maar moeilijk kunnen hebben af en toe met dingen die ze beter anders zouden kunnen zien, in zijn vroegere existentie een relatie heeft gehad met een spannende dame die de schone naam droeg van Ebba en de familienaam was, helaas wij kunnen niet verhelen hoe licht ons ons leven voorkomt nu ik dit schrijven mag, de familienaam derhalve heette Braun. En zij heette voor mij Ebba. Zij kwam waar alle mooie meisjes hier in onze streken van afkomstig zijn, uit Hillegom, en daar is de culture voor de bloemen in zijn aanvang van traditie gegeven als die van de hyacinthenkweek. Zij had hele mooie amandelvormige ogen waarmee zij dromerig kon kijken en misschien is onze jonkman de enige gebleven die haar ooit in die gazelleogen heeft gezien. Ik had haar leren kennen via mijn zus, want die was vriendin met Ebba, dus het was alles heel gewoon, alleen is het ervan gekomen dat noch deze clemente jonkman noch zijn fiancée Ebba ooit een woord gesproken hebben tot op deze dag over een zaak welke misschien wel geen woorden kon verdragen in een eerder te verschijnen perspectivisch welverstaan.
Ik hoop dat er iets terecht komt van mijn voornemen om van deze serie kleurvertellingen één mooi geheel te maken maar voordat ik de nodige technische aanpassingen heb kunnen invoegen en er de muzikale begeleiding bij heb gevonden zal nog wel enkele uren duren. Misschien kan één der kunstvrienden de uitleg geven waarom het voor een uitvoerend kunstenaar nooit erg gemakkelijk is om zijn werk te publiceren, uit te brengen voor publiek of aan de man te brengen. Tot nu toe heb ik altijd wat moeilijk kunnen scheiden van de door mij gecreëerde publicaties maar ik deelde deze informatie op persoonlijk vlak slechts met de enkeling die wat langer stil hield in de studio op 5. Deze keer valt dit mij wat minder zwaar hopelijk. Daartoe ook kan deze blogpost opgevat worden als een voorpublicatie.
'de paarse dwergtreurwilg'
De hierboven ingevoegde afbeelding van de dwergtreurwilg en zijn omgeving maakte ik met gebruikmaking van het programma Picasa naar een oorspronkelijke foto opname van mijn hand die ik in de aanvang van de maand januari maakte in het buitengebeuren van het Hertenduin domein.
Hoewel het niet mijn bedoeling is mijzelf hoger te laten aanslaan dan al gebeurt is het wel zo, dat ik met een zekere trots heb kunnen constateren dat deze upload een eerste stap is naar mijn nagestreefde doel: een impressionistische digitale kunstvorm.
n.b. in de loop van de beeldvertelling heb ik kunnen bemerken wat er mogelijk in het binnenste van een tulpenbol zo in deze maanden gaande is, althans, in de tekening vormt zich een benadering van het programma van de Darwin tulpebol. Zonder mijn bollenvelden in het Langeveld had ik deze ontdekking nooit kunnen doen. Voor prijzen en andere complicaties gelieve U zich te wenden tot de Kroon.
De Koninklijke Vereniging voor bloembollenteelt kan U wellicht inlichten op welk gebied onze kwekers en tuinders vorderingen hebben gemaakt, mede door ontwokkelingen in de kunstzinnige verbeeldingen van het bollenbestand. Natuurlijk is de heer J. Roosen voor wie hij toelaat in ons specifieke samenwerkingsverband gaarne bereid een algemene circulaire onder kwekers en tuinders te verspreiden.
Het is alweer lang geleden dat ik voor de eerste keer tot bekering kwam. Die gebeurtenis staat tot heden toe geschreven in de diepten van mijn ziel als fundament voor alles wat ik doe.
Vele wegen ben ik langsgegaan en niemand heeft ooit kunnen begrijpen dat uit de summa rerum waar niemand over heeft gehoord dan Pantalone Kettingzaag, want die was juist met pijl en boog nabij de kloosterhof geraakt en werd door het luikje met een vreemde stem die hij nooit eerder had gehoord gevraagd of hij niet liever het pijl en boog gejaag te staken zag want binnen in de kloostergang zat een hele oude man die heel erg aardig deze jongen die tot bij zijn tuin gedurfd had te geraken als beloning voor zijn ijverig amuseren een kaakje en een glaasje ranja wilde schenken, blijkt dat wanneer de grote vloed heeft opgehouden en de winden niet meer beuken aan de ramen, de dag aanbreekt dat een stille morgen ons vertelt dat het weer over is met het geweld.
Zo ben ik verder gegaan en zo kan ik berichten dat wat er ook gebeurt de bekering tot de ware waarheid niet zal zwichten en dat de liefde sterker is dan alle gepaaide krentenbrood vermag te leren.
De hier getoonde diapositieven sjouw vertelt het resulterende verhaal juist zoals Hij die mij heeft gezonden dit heden hebben wou: vanuit de creatieve eenheid van het leven verheft zich de openbaring van het antwoord op de vraag naar wie men is en waarom het alles is geweest dat streven naar het vangen van het beest dat voor de mensen juist gevaarlijk wordt omdat het alle redelijkheid verbindt aan datgene wat niet anders toebehoort dan die men zelf mag zijn: een mens gegaan langs de weg van het schone en het goede heeft juist in deze weg der waarheid het gezicht herontdekt dat de Schepper aan zijn schepping hiermee schenkt. Op alle mogelijke manieren blijkt mij dat ik niet in staat blijk te verwoorden hetgeen zich slechts verklaren laat in de kleuren en de vormen die ik hedenmorgen heb gemaakt van een document waarvan ik niet kon zien dat ook maar iemand er zichzelf in zou herkennen.
Dat het de kinderen zijn die op de eerste plaats zullen begrijpen waar mijn filmpje over gaat dat betwijfel ik thans in de diverse vormen als het antwoord op die zo verheven vraag:
