 |
| taxidriver |
De meeste molenaars, die het molenmechaniek een tijdje willen laten draaien, willen ook weten wat er uitkomt als de zaak gedaan is die zij voor die tussentijdse controlebeurt hadden toegespits op een zakje graan, misschien wel op dat half pond graan waarmee ik het anjelierenschilderij dat in de bibliobus op 5 te hangen is gekomen dik betaald mag achten want de aankoopdatum van het werk in de stijl van deze zogeheten oorlogsimpressionisten is geweest ergens in februari van het jaar onzes Heren 1944.
De bekentenis die ik in verband met e.e.a., zo heet dat: een en ander, de lezers voor wil houden is, dat de heer de Buer jonkman in zijn clementie met de levenden van zijn tijd die het maar moeilijk kunnen hebben af en toe met dingen die ze beter anders zouden kunnen zien, in zijn vroegere existentie een relatie heeft gehad met een spannende dame die de schone naam droeg van Ebba en de familienaam was, helaas wij kunnen niet verhelen hoe licht ons ons leven voorkomt nu ik dit schrijven mag, de familienaam derhalve heette Braun. En zij heette voor mij Ebba.
Zij kwam waar alle mooie meisjes hier in onze streken van afkomstig zijn, uit Hillegom, en daar is de culture voor de bloemen in zijn aanvang van traditie gegeven als die van de hyacinthenkweek. Zij had hele mooie amandelvormige ogen waarmee zij dromerig kon kijken en misschien is onze jonkman de enige gebleven die haar ooit in die gazelleogen heeft gezien.
Ik had haar leren kennen via mijn zus, want die was vriendin met Ebba, dus het was alles heel gewoon, alleen is het ervan gekomen dat noch deze clemente jonkman noch zijn fiancée Ebba ooit een woord gesproken hebben tot op deze dag over een zaak welke misschien wel geen woorden kon verdragen in een eerder te verschijnen perspectivisch welverstaan.
